.. zal er dan
eindelijk iets gebeuren.
Toen ik in het het voorjaar eindelijk eens met mijn
buikpijn-klachten naar de dokter ging, werd er een uitstrijkje
genomen, bloed getrokken, een echo van de onderbuik gemaakt, een
gynaecologische echo..
Ze zagen nergens een probleem, het bloed was ook in orde, maar een
week later kreeg ik dan toch telefoon dat mijn uitstrijkje helemaal
niet goed was.
Het ziekenhuis raadde verder onderzoek aan, maar de gynaecoloog zei
om nog drie maanden af te wachten, misschien ging het maar om een
infectie en zouden de slechte cellen zich vanzelf herstellen. Dus
na drie maanden in ongerustheid te hebben gezeten bracht een tweede
uitstrijkje totaal geen verbetering in het resultaat. Er volgde dan
een colposcopie en een biopsie van het baarmoederhalsweefsel. Ik
mocht dan nog eens twee weken ongerust afwachten.
De resultaten waren niet heel slecht, maar ook niet goed en de
gynaecoloog liet me zelf kiezen, nog eens drie maanden afwachten of
direct een ingreep laten doen, welke gaat gebeuren op 25 november,
komende donderdag dus... Ze doen een conisatie; snijden het
slechte weefsel in de baarmoederhals weg, zodat er goed weefsel in
de plaats kan komen.
Ik twijfel er niet aan dat ik de goed beslissing nam, ook mijn
huisdokter bevestigde dat. Heb echt geen zin om nog eens maanden in
onzekerheid te zitten en de kans dat er verbetering zou zijn na nog
eens drie maanden is heel klein.
De huisdokter zei me ook dat de kans heel groot is dat het daarna
allemaal in orde komt, dat ik daar geen schrik moest voor
hebben.
Dus ik hoop het zo, want wanneer ben je daar echt gerust
in?














